| تبليغات | X |
 |
 |
|
| پلکهاي مرطوب مرا باور کن ، اين باران نيست که ميبارد ، صداي خسته ي من است که از چشمانم بيرون ميريزند |
|
حتی اگه بدونیم که به این زودیها سبز نمیشه! باید بکاریم حتی اگه بدونیم که سیل ممکنه تمام محصولاتمون رو با خودش ببره. باید بکاریم حتی اگه بدونیم که خشکسالی محصولاتمون رو خراب می کنه. باید بکاریم حتی اگه بدونیم ممکنه آفتی بیاد و محصولاتمون رو از بین ببره. ما می کاریم... تا روزیکه هیچ چیزی برای از بین بردن محصولاتمون وجود نداشته باشه!
و اما تو همواره مهربان باش... اگر بعضی از افراد بی منطق و خودمحورند تو همواره آنها را ببخش! اگر نسبت به دیگران مهربانی ولی آنان تو را به خود خواهی متهم می کنند تو همواره مهربان باش! اگر فردی موفق هستی ولی در نهایت تعدادی دوست دروغین و دشمن حقیقی به دست آورده ای! تو همواره بکوش تا موفق شوی! اگر صادق و یکرنگ هستی ولی ممکن است دیگران فریبت دهند! تو همواره صادق و یکرنگ باش! اگر ممکن است هر آنچه طی سالیان دراز ساخته ای توسط فردی در یک لحظه ویران شود... تو همواره در حال ساختن باش! اگر به شادابی دست می یابی و ممکن است دیگران حسادت کنند... تو همواره شاد باش! اگر ممکن است خوبی های امروزت فردا فراموش شود... تو همواره خوب باش! بهترین چیزی را که در توان داری به دنیا هدیه کن حتی اگر کوچک باشد... تو همواره بهترین ها را هدیه کن! در آخر در می یابی هر آنچه هست در میان تو و خدای توست!
|
|
+ نوشته شده در
شنبه نوزدهم آبان 1386ساعت 20:52 توسط سحر |
|
می دانی عزیز من, آدمها این روزها به دنبال آسان ترین رابطه هایند, همه چیز را کوتاه و فشرده می خواهند حاضر و آماده!... برای همین است که آخر مطالب طولانی نظر می دهند: وبلاگ زیبایی داری به من هم سر بزن! این روزها دیگر کسی به خودش زحمت نمی دهد یک نفر را از روی نوشته هایش کشف کند, زیبایی هایش را بیرون بکشد,تلخی هایش را صبر کند,آدم های امروز دوستی های کنسروی می خواهند, هیچ کس حال و حوصله ی پخت و پز ندارد, یک کنسرو می خواهند که فقط درش را باز کنند! بعد یک نفر مهربان و شیرین از تویش بپرد بیرون و هی لبخند بزند و بگوید حق با توست! من اما دوست دارم ذهن همه را بخوانم, درد هایشان را بچشم, شادی هایشان را حس کنم, ساعت ها پست های طولانیشان را بخوانم تا بفهمم پشت این همه حرف چه غمی نهفته؟! من آدم ها را دوست دارم! نه به خاطر آنچه بروز می دهند, به خاطر آنچه هستند و نمی توتنند فریاد بزنند! دوست دارم چشم هاشان را تماشا کنم, غرق شوم در رازهاشان, احساسات به زبان نیامده شان را کشف کنم و بعد عاشقشان شوم!!!
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه ششم آبان 1386ساعت 11:9 توسط سحر |
|
|
صفحه نخست پروفایل مدیر وبلاگ پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
یکی بود یکی نبود...
زیر این سقف کبود... یه غریبه آشنا! دل و جونمو ربود... این جوری نیگام نکن !!! گل یاس مهربون... اون غریبه خودتی همیشه پیشم بمون....! سحر 20 ساله یه مسافر تنها در حوالی جاده که اومده به صدای بارون گوش بسپره...! همین! |
|
RSS
|
