| تبليغات | X |
 |
 |
|
| پلکهاي مرطوب مرا باور کن ، اين باران نيست که ميبارد ، صداي خسته ي من است که از چشمانم بيرون ميريزند |
|
سلام اي مهربان پروردگار پاك بي همتا خدايا جز تو آيا مهرباني هست؟ گر چه پيمان خودم را با تو بشكستم نميشد باورم اما چه زيبا باز من را به سوي خود خواندي عزيزا من گمان كردم كه ديگر راه بر گشتي برايم نيست خداوندا مرا البته مي بخشي حبيبا باورش سخت است اما تو اينك مرا براي آشتي خواندي؟؟!! به پاس آشتي با تو اينك من خدايا عهد ميبندم از اين پس بي شكايت دوست خواهم داشت بي توقع مهر مي ورزم خدايا راستش من آدميزادم گاه گاهي گر گناهي ميكنم طغيان مپندارش كريما من گناهي بنده اي دارم و تو بخشايشي جنس خدا آيا اميد بخششم بي جاست؟ خودت گفتي بخوان ميخوانمت ابنك مرا درياب به چشماني كه مي جويد تو را نوري عنايت كن و خالي دو دست كوچكم را هديه اي اينك عطا فرما خودت گفتي كسي را دست خالي بر نگردانيد كنون اي اولين و آخرينم بار الها راست مي گويم دگر من با خدايم آشتي هستم خداوندا ببخشا آن گناهاني كه باعث شد دعايم بي اثر گردد خدايا پيش آناني كه ميگويند من را تو نمي بخشي تو رسوايم نكن من گفته ام من مهربان پروردگارقادري دارم كه مي بخشد مرا آيا به جز اين هست؟ خدايا بين من با آن كه نامت را نمي خواند فرقي نيست؟ اگر من را به عدلت در ميان آتش اندازي ميان آتشت من باز ميگويم هلا اي مردمان من مهربان پروردگار قادري دارم وگيرم صبر بر آتش وليكن صبر بر دوري تو هرگز خدايا خوب ميدانم مرا تنها نمي خواهي غريب اين زمين خاكيت جز تو كه را دارد؟ بيا اي مهربان همراه خوب مهر و آيينم بخوان با من خدايا قلب من را منزل پاك خودت را از حسادت ها رهايي ده خدايا قدرتم ده تا ببخشم آن كه من را سخت آزرده ست خدايا من چه ميگويم ؟ چنانم كن كه ميخواهي مرا آن كن كه مي داني!
|
|
+ نوشته شده در
شنبه پانزدهم مهر 1385ساعت 0:0 توسط سحر |
|
|
صفحه نخست پروفایل مدیر وبلاگ پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
یکی بود یکی نبود...
زیر این سقف کبود... یه غریبه آشنا! دل و جونمو ربود... این جوری نیگام نکن !!! گل یاس مهربون... اون غریبه خودتی همیشه پیشم بمون....! سحر 20 ساله یه مسافر تنها در حوالی جاده که اومده به صدای بارون گوش بسپره...! همین! |
|
RSS
|
